DSC01075

     Τήν Πέμπτη 22α Ἰουλίου ἐ.ἒ. πανηγύρισε μέ λαμπρότητα τό πανέμορφο Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Ἐνδόξου Ἰσαποστόλου Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς τῆς Μυροφόρου, πού περικοσμεῖ τόν Συνοικισμό τῶν Γαβριαδίων μπροστά ἀπό τήν πόλη τῆς Ἱερισσοῦ. Τό παραδοσιακό αὐτό Παρεκκλήσιο ἀνήγειραν ὁμάδα παραθεριστῶν τῶν Γαβριαδίων μέ ἐπικεφαλῆς τούς ἀείμνηστους Ἀστέριο (Λάκη) Πανιώρα καί Λάμπρο Πανουσάκη καί τούς κ.κ. ἀδελφούς Πραλακίδη καί Γεώργιο Ἀνανιάδη, ὁ ὁποῖος μαζί μέ τήν ἐρίτιμο σύζυγό του κα Φανή συνιστᾶ καί τήν καρδιά σήμερα αὐτῆς τῆς πνευματικῆς ὂασης.

     Τήν κυριώνυμο ἡμέρα τῆς Ἑορτῆς τοῦ Ὂρθρου καί τῆς Θείας Λειτουργίας προέστη ὁ Σεβασμιώτατος κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ, πλαισιούμενος ἀπό τούς Παν. Αρχιμ. π. Βαρθολομαῖο Χατζόγλου καί π. Θεόκλητο Παρδάλη, τούς Αἰδ. Πρωτ. π. Βασίλειο Ἀνυφαντῆ καί π. Μακάριο Ζωνάρα καί τόν Διάκονό του π. Ἀμφιλόχιο Χάϊτα.

      Τόν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Ποιμενάρχης μας ἀναφερθείς στή βιοτή τῆς Ἁγίας πού θεραπευμένη ἀπό ἑπτά δαιμόνια ἀπό τόν Κύριο κατά τόν Λουκᾶ, Τόν ἀκολούθησε σ’ ὃλη τήν πορεία Του μέχρι τόν Σταυρό καί τόν Τάφο Του καί ἀξιώθηκε νά εἶναι ἡ πρώτη ἀνθρώπινη ὓπαρξη στήν ὁποία ἐμφανίστηκε ὁ Ἀναστάς. Ἀναφερόμενος μάλιστα στήν Εὐαγγελική Περικοπή τῆς ἡμέρας ἒκανε ἰδιαίτερο λόγο γιά τίς Μαθήτριες τοῦ Κυρίου, τίς Γυναῖκες πού Τόν διακόνησαν, Τον κολούθησαν καί ἒγιναν τό στόμα Του, κηρύσσοντας τή θεανθρώπινη ἰδιότητά Του καί Τόν στήριξαν οὐσιαστικά μέ δαπάνες ἀπό τό δικό τους βαλάντιο.

     Ὁ λόγος γιά τή γυναίκα καί τήν ἀξία της, τή γυναίκα πού ἀνύψωσε ὁ Χριστός, τῆς ἒδωσε τή θέση τήν κοινωνική, τήν ἁγιαστική καί τήν ἐξύψωσε μέχρι τόν θρόνο τῆς Παντάνασσας Μητέρας Του. Ὁ Χριστός μέ τήν Οἰκονομία Του ξεκαθάρισε πώς ὁ προορισμός καί τῆς γυναίκας, ὃπως καί τοῦ ἂνδρα εἶναι ὁ ἁγιασμός, ὑπερτονίζοντας τήν ἀπόλυτη ἰσοτιμία καί ἰσαξία τῶν δύο φύλων. Προβάλλοντας δέ τήν τετιμημένη θέση τῆς γυναίκας μέσα στήν οἰκογένεια, χαρακτηριστικά ἐπανέλαβε τή θεολογική θέση τῶν Πατέρων περί αὐτῆς, ὃτι ὁ ἂνδρας χωρίς τή γυναίκα εἶναι μονόπλευρος καί ἡ γυναίκα χωρίς τόν ἂνδρα εἶναι ἡ μιά πλευρά τοῦ ἀνδρός. λλωστε δέν ἒλαβε ὀστοῦν ὁ Θεός ἀπό τήν κεφαλή τοῦ ἂνδρα γιά νά πλάση τή γυναίκα, γιά νά μήν εἶναι πάνω ἀπό τό κεφάλι του. Οὒτε ἀπό τά πόδια, γιά νά μήν εἶναι κάτω ἀπό αὐτόν. Ἀλλά τόν ἒπλασε ἀπό τήν πλευρά του, γιά νά εἶναι ἰσότιμη μ’ αὐτόν καί δίπλα του, θά γράψη ὁ Ἱερός Χρυσόστομος !

     Καί κατέληξε ὁ ὁμιλητής λέγοντας: «Ἡ γυναίκα δημιουργήθηκε γιά νά εἶναι ἰσότιμη καί ἰσάξια σύντροφος καί βοηθός τοῦ ἀνδρός. Αὐτό σημαίνει ὃτι στό Μέγα Μυστήριο τοῦ Γάμου ὁ Ἂνδρας κατέχει θέση Χριστοῦ καί  Γυναίκα ἀνάγεται στή θέση τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἂνδρας θυσιαστικά προσφέρεται στήν οἰκογένεια ὡς Κεφαλή καί ἡ γυναίκα σάν καρδιά τοῦ σπιτιοῦ στολίζει, ὀμορφαίνει καί ρυθμίζει ἀγαπητικά τήν ὃλη πορεία τοῦ θεοΐδρυτου θεσμοῦ, κατά τόν Παῦλο! Στόν σταυρό τῆς οἰκογένειας τό ἓνα κέρας - τό κάθετο - πληρώνει ὁ ἂνδρας καί τό ὁριζόντιο δοκάρι τό ὑποστασιάζει ἡ γυναίκα! Καί τά δύο μαζί ἀναπληροῦν τά ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, μέ εὐλογία τοῦ Χριστοῦ, μέ θέλημα τοῦ Χριστοῦ, γιά νά ζήση ὁ κόσμος!»


Created with Flickrset for Joomla.